بلاک چین یک نوع سیستم ثبت اطلاعات است. تفاوت اصلی آن با سایر سیستم های ثبت اطلاعات در این است که اطلاعات ذخیره شده در اختیار سایر اعضای شبکه است و به اشتراک گذاشته می شود. اطلاعات ذخیره شده در بلاک چین رمزنگاری می شود و تقریبا غیرقابل دستکاری است.

مفهوم بلاک چین با پیدایش اولین و محبوب ترین ارز دیجیتال همان بیت کوین ایجاد گردید و آن راهکاری برای ذخیره اطلاعات کاربران و اطلاعات مرذبوز به تراکنش ها بود.

واژه بلاک چین (Blockchain) از ترکیب دو کلمه Block و Chain یا همان بلوک و زنجیره ایحاد شده است. بلاک چین زنجیره ای از بلوک هاست.

در هر بلوک هر اطلاعاتی میتواند ثبت شود، از اطلاعات مالی تراکنش ها تا نام افراد و … اطلاعات ذخیره شده در بلوک های مختلف کنارهم به صورت رنجیره ای از بلوک ها قرار می گیرند، بدین ترتیب بلاک چین یا زنجیره ای از بلوک ها را ایجاد می کنند.

هر کدام از این بلاک ها در این زنجیره عددی به نام هش (Hash) دارند که عددی ثابت می باشد که باعث می شود این بلاک ها در شبکه جابجا نشود و درواقع امنیت شبکه را بالا می برد. هر بلاک در بلاک چین علاوه بر اینکه خود دارای یک هش است، هش بلاک قبل را نیز در اختیار دارد بنابراین مانند قطاری است که میداند واگن قبلی چیست!

کاربرد بلاک چین

همانطور که میدانید بیت کوین و ارزهای دیجیتال غیر متمرکز هستند و این مهمترین قابلیت بلاک چین است. فناوری بلاک چین علاوه بر اینکه میتوان از آن برای ذخیره اطلاعات مربوط به ارزهای دیجیتال استفاده کرد، میتوان از آن برای ذخیره سازی هرچیزی استفاده کرد.

این فناوری در حقیقت نوعی پایگاه داده است که روی یک یا چند سرور خاص قرار ندارد بلکه روی تمام کامپیوترهایی که به شبکه متصل می شوند، توزیع شده است. به دلیل بهره بردن از فناوری رمزنگاری و ثبت آن در تمام کامپیوترهای داخل شبکه، گزارش های ثبت شده در بلاک چین قابل هک شدن نیست.